Pugita

Pag-uuri ng Octopus Scientific

Kaharian
Hayop
Phylum
Mollusca
Klase
Cephalopoda
Umorder
Octopoda
Pamilya
Octopodidae
Pangalan ng Siyentipiko
Octopus Vulgaris

Katayuan ng Pag-iingat ng Octopus:

Pinakamaliit na Pag-aalala

Lokasyon ng Pugita:

karagatan

Mga Katotohanan sa Pugita

Pangunahing Pahamak
Mga alimango, Isda, Scallop
Tirahan
Tropiko at mapagtimpi tubig sa buong mundo
Mga mandaragit
Mga Eel, Pating, Dolphins
Pagkain
Omnivore
Average na Laki ng Litter
80
Lifestyle
  • Nag-iisa
Paboritong pagkain
Mga alimango
Uri
Mollusca
Slogan
Mayroong halos 300 iba't ibang mga species!

Octopus Physical Characteristics

Kulay
  • Kayumanggi
  • Net
  • Asul
  • Kaya
  • Kahel
  • Lila
Uri ng balat
Makinis
Nangungunang Bilis
27 mph
Haba ng buhay
2-15 taon
Bigat
5-75kg (11-165lbs)

Ang pugita ay nagtataglay ng pagkakaiba ng pagiging pinaka-matalino sa lahat ng mga hayop na invertebrate.



Sa pinakamataas na ratios ng utak-sa-katawan-masa ng lahat ng mga invertebrate - mas mataas kahit na sa ilang mga vertebrate - ang pugita ay itinuturing na pinakamatalino sa lahat ng mga hayop na invertebrate. Ang mga cephalopod na ito ay sapat na matalino upang makisali sa mga mapanlinlang na gawain, kasama na ang pagpapanggap na 'gumagalaw na mga bato' upang linlangin ang mga mandaragit. Mahigit sa 300 species ng pugita ang umiiral, at ang karamihan ay matatagpuan sa tropical at temperate sea sa buong mundo. Ang mga nilalang na ito ay mayroon nang maraming mga millennia; ang unang kilalang fossil ng pugita, Pohlsepia, ay pinaniniwalaan na nanirahan higit sa 296 milyong taon na ang nakararaan.



5 Kamangha-manghang Mga Katotohanan sa Pugita

  • Ang ilang mga species ng pugita ay nakikibahagi sa kung ano ang kilala bilang 'gumagalaw na bato' na trick. Ang isang pugita ay maaaring dahan-dahang mag-pulgada sa bukas na espasyo, pinapayagan silang gayahin ang hitsura ng isang bato. Ginagawa nila ito sa parehong bilis ng paligid ng tubig, lumilikha ng ilusyon na hindi talaga sila gumagalaw. Pinapayagan silang lumipat ng mahalagang bagay sa paningin ng mga mandaragit.
  • Ang mga eksperimento sa maze at paglutas ng problema ay iminungkahi na ang mga pugita ay may kapwa at pangmatagalang kakayahan sa memorya. Nakahanap nila ang kanilang daan pabalik sa kanilang mga lungga nang walang anumang problema kahit na naglalakbay nang malayo.
  • Ang pinakamalalim na buhay na genus ng pugita ay kilala bilang dumbo octopus. Bagaman ito ay napakaliit, nabubuhay ito ng halos 13,100 talampakan sa ibaba ng tubig.
  • Salamat sa kanilang napakalinang na mga cell na nagdadala ng pigment, maaaring baguhin ng mga pugita ang kulay ng kanilang balat nang malaki at napakabilis. Ang camouflaging na ito ay isang pangkaraniwang taktika sa pagtatanggol na ginagamit upang matulungan ang mga pugita na makaiwas sa mga mandaragit.
  • Taliwas sa paniniwala ng popular, ang pangmaramihang anyo ng salitang pugita ay pugita - hindi pugita. Gayunpaman, ang term na pugita ay popular na ginagamit upang ilarawan ang higit sa isang pugita.

Pangalan ng Pugita ng Pugita

Ang mga pugita ay nabibilang sa pagkakasunud-sunod ng mollusk. Nabibilang sila sa ilalim ng pag-uuri ng cephalopoda at sa ilalim ng pagkakasunud-sunod ng Octopoda. Ang katagang Octopoda ay unang nilikha ng Ingles na biologist na si William Elford Leach noong 1818.

Ang pang-agham na pangalan para sa karaniwang pugita ayOctopus vulgaris. Ang terminong Latin na ito ay nagmula sa isang pares ng mga Sinaunang salitang Griyego -okto, na nangangahulugang 'walong,' atpulgada, na nangangahulugang 'paa.' Samakatuwid, ang term na 'pugita' ay nangangahulugang 'walong talampakan,' na sumasalamin sa katotohanang ang mga nilalang na ito ay mayroong walong 'talampakan,' na mas karaniwang tinutukoy bilang mga armas.

Mga Uri ng Pugita: Ang Mga Uri ng Pugita

Mayroong 13 pamilya sa pagkakasunud-sunod ng Octopoda na naglalaman ng humigit-kumulang 300 species . Ang pugita ay may hindi kapani-paniwala na pagkakaiba-iba, na may ilang mga species na naninirahan sa deepsea, ilang mga species na umaabot sa 30 talampakan, at ang iba pa ay hindi umaabot sa isang pulgada!



Nasa ibaba ang ilan sa mga kaakit-akit na species ng pugita.

Giant Pacific Octopus (Enteroctopus dofleini)

Ang pugita ay hindi mas malaki kaysa sa higanteng pugita sa Pasipiko! Ang pinakamalaking ispesimen na tumimbang ng isang naiulat na 600 pounds at may haba ng braso na 30 talampakan! Ang mga species ay umaabot sa kahabaan ng 'singsing ng apoy' ng Pasipiko, na umaabot mula sa Gulpo ng California, hanggang sa Alaska, at pababa sa nakaraang Japan at sa baybayin ng Tsina.

Flapjack Octopus(Opisthoteuthis californiaiana)

Ang Flapjack octopus ay isang species ng payong octopus, na nangangahulugang mayroon silang isang web ng balat sa pagitan ng mga tentacles. Sa kaso ng flapjack octopus, nakakuha ito ng pangalan dahil ang webbing nito ay kumokonekta sa labas sa mga dulo ng tentacles nito, na nagbibigay sa ilalim ng katawan nito ng halos 'hitsura ng flapjack.' Ang mga Flapjack octopus ay nag-iiwan ng isang milya sa ibaba ng karagatan at kaunti ang kilala sa kanilang pag-uugali. Sumikat ang kasikatan sa mga flapjack octopuse matapos ang karakter na Pearl saPaghahanap kay Nemoay na-modelo ayon sa species.



Atlantic Pygmy Octopus(Pugita joubini)

Ang mga braso ng Atlantic pygmy octopus ay umabot sa ilalim lamang ng 4 ″, ginagawa itong isa sa mas maliit na species ng pugita. Lalo silang sagana sa Golpo ng Mexico at kilala sa kanilang kakayahang mabilis na baguhin ang mga kulay upang gayahin ang kanilang paligid.

Asul na may singsing na bughaw

Ang octopus na may singsing na bughaw ay hindi isang species, ngunit isang genus. Kapansin-pansin ang species para sa kulay nito, na may asul na singsing sa buong katawan nito na sobrang maliwanag. Bilang karagdagan, ang mga species ng blue-ringed octopus ay labis na makamandag at ang kanilang kagat ay naglalaman ng neurotoxin tetrodotoxin. Walang kilalang antidote sa lason na ito na nagdudulot ng pansamantalang pagkalumpo. Kung nakagat ng isang asul na may ring na paralysis ng pugita ay tumatagal ng humigit-kumulang na 15 oras at maaaring mangailangan ng paglalagom para mabuhay. Gayunpaman, ang asul na may-singsing na pugita ay hindi agresibo at isang pag-aaral noong 2008 ay natagpuan lamang ang 3 kilalang fatalities na naka-link sa species.

Hitsura at Pag-uugali ng Pugita

Ang isang pugita ay tinukoy bilang anumang walong armadong cephalopod mollusk ng order na Octopoda. Ang totoong mga pugita ay nabibilang sa genus na Octopus, isang napakalaking grupo ng malawak na namamahagi ng mga mababaw na tubig na cephalopod na may kasamang mga pusit at cuttlefish.

Ang tipikal na pugita ay mayroong isang saccular na katawan, na nangangahulugang ang kanilang ulo ay natukoy lamang ng bahagya mula sa kanilang katawan. Mayroon silang walong kontraktwal na bisig, at ang bawat isa ay naglalaman ng dalawang hilera ng mga matabang pagsuso. Ang kanilang mga bisig ay sumali sa kanilang mga base sa pamamagitan ng isang web ng tisyu na kilala bilang isang palda; ang kanilang bibig ay matatagpuan sa gitna ng palda at naglalaman ng isang pares ng matalim na tuka at isang tulad ng file na organ na kilala bilang isang radula.

Ang malambot na katawan ng mga pugita ay maaaring mabago nang mabilis ang hugis, na pinapayagan silang pisilin sa napakaliit na mga puwang. Kahit na ang pinakamalaking species ng pugita ay makakapasa sa mga bukana na kasing liit ng 1 pulgada ang lapad. Mayroon din silang guwang, bulbous mantle na fuse sa likuran ng kanilang ulo; naglalaman ito ng karamihan sa mga mahahalagang bahagi ng katawan ng nilalang, kabilang ang mga hasang nito, at kumokonekta ito sa labas sa pamamagitan ng isang funnel o siphon. Ang kanilang malaki at kumplikadong mga mata ay matatagpuan sa tuktok ng kanilang ulo.

Tulad ng nabanggit kanina, ang pinakamalaking ispesimen ng higanteng pugita sa Pasipiko na naitala ay mayroong 30-paa na haba ng braso at tumimbang ng humigit-kumulang na 600 pounds. Ang pinakamaliit na species ng pugita ay may bigat na mas mababa sa isang gramo at sumusukat lamang ng halos 1 pulgada ang haba.

Ang mga pugita ay nakikibahagi sa paghinga sa pamamagitan ng pagguhit ng tubig sa kanilang mga mantle sa pamamagitan ng isang siwang. Pagkatapos ay dumaan ito sa mga hasang bago paalisin ng siphon. Ang manipis na balat ng mga pugita ay sumisipsip din ng ilang oxygen mula sa tubig.

Ang mga nilalang na ito ay lumilipat sa iba't ibang mga paraan. Gumapang sila gamit ang kanilang harapan sa dalawang braso, gamit ang iba pang anim para sa paghahanap ng pagkain. Lumalangoy sila sa pamamagitan ng paglipat ng tubig sa pamamagitan ng kanilang mga siphon; kapag ginagawa ito, ang kanilang mga braso ay dumadaan sa likuran nila. Maaari din silang mabilis na kumilos nang paurong sa pamamagitan ng paglabas ng mga jet ng tubig mula sa kanilang mga siphons.

Ang mga pugita ay kilala rin sa paglabas ng tinta. Ginagawa nila ito upang makaiwas sa mga mandaragit; ang ulap ng tinta, na may kulay itim, ay tinatakpan sila upang mabilis silang makalayo. Sa ilang mga species, ang tinta ay naglalaman ng lason na nagpaparalisa sa mga sensory organ ng umaatake. Isang uri lamang ng pugita, ang bughaw na may singsing na pugita, ay nakakalason sa mga tao. Sa kasong ito, nag-iniksyon sila ng biktima ng isang paralisadong laway.

Karamihan sa mga pugita ay nag-iisa at gumugol ng halos 40 porsyento ng kanilang oras na nagtatago sa mga lungga. Gayunpaman, ang ilan ay panlipunan at maaaring manirahan sa mga pangkat ng hanggang 40 iba pang mga indibidwal. Ang mga ito ay hindi teritoryo, ngunit karaniwang sila ay mananatili sa loob ng isang tinukoy na saklaw ng bahay. Hindi sila lumipat, kaya ginugol nila ang kanilang buong buhay sa parehong pangkalahatang lugar.

Ang mga pugita ay mayroon ding mahusay na pakiramdam ng ugnayan. Salamat sa mga chemoreceptor sa kanilang mga suction cup, maaari nilang tikman ang anumang hawakan nila. Naglalaman din ang kanilang balat ng lubos na nabuo na mga cell na nagdadala ng pigment na tinatawag na chromatophores na nagpapahintulot sa kanila na baguhin ang kulay, opacity at kahit na masasalamin ng kanilang balat nang mabilis.

Sa wakas, ang mga pugita ay ang pinaka-matalino sa lahat ng mga hayop na invertebrate. Ang veined na pugita,Amphioctopus marginatus, ay naobserbahan noong 2009 na naghuhukay ng mga kalahating kabibi ng niyog mula sa sahig ng karagatan at ginagamit ang mga ito bilang bahagi ng lungga nito. Ito ang unang dokumentadong paggamit ng mga tool ng isang invertebrate at karagdagang katibayan kung gaano katalinuhan ang mga nilalang na ito.

Pugita sa sahig ng karagatan

Tirahan ng Pugita

Ang karaniwang pugita,O. bulgaris, pangunahing nakatira sa tropical at temperate na dagat sa buong mundo. Ang mga nilalang na ito ay karaniwang nakatira sa mga lungga na matatagpuan sa mga butas o mga latak sa kahabaan ng mabatong ilalim ng dagat, na naaayon sa kanilang pagreretiro at lihim na likas na katangian. Ang iba't ibang mga species ng pugita ay matatagpuan sa mga lugar tulad ng coral reefs, seabeds at pelagic tubig. Gayunpaman, ang ilan ay matatagpuan sa mga intertidal zones, at ang iba ay matatagpuan sa kailaliman ng kalaliman. Ang dumbo octopus, halimbawa, ay nabubuhay ng isang average ng 13,100 talampakan sa ibaba ng ibabaw.

Diet ng Pugita

Ang mga pugita ay mga carnivore sapagkat ang mga ito ay nabubuhay lamang sa ibang mga nilalang. Sa partikular, karamihan sa kanila ay kumakain ng mga alimango at iba pang mga crustacea. Ang mga lobster ay popular din na natupok, at ang ilang mga species ng pugita ay kilala na kumain ng plankton. Ang mga mandaragit, species ng pugita na pang-ilalim ng tirahan na pangunahing nakatira sa mga crustacea, bulate ng polychaeta at mga tulya at iba pang mga mollusk. Pangunahing kumakain ng iba pang mga cephalopods ang mga species ng open-Ocean ng pugita. mga prawn at isda. Kapag nagpapakain, dinadala nila ang biktima sa kanilang mga lungga at ginagamit ang kanilang radula upang mag-drill ng mga shell at palayasin ang laman. Ginagamit nila ang kanilang mga tuka, na napakatalim, upang mapunit ang biktima.

Mga Octopus Predator at Banta

Ayon sa IUCN, karamihan sa mga species ng pugita ay hindi nanganganib . Sa katunayan, ang mga kamakailang pag-aaral ay iminungkahi na ang mga populasyon ay maaaring maging booming. Gayunpaman, ang mga nilalang na ito ay nahaharap sa maraming mga banta. Itinuturing na isang napakasarap na pagkain ng maraming mga kultura, regular silang hinahabol ng mga tao. Samakatuwid, ang mga tao ay kabilang sa mga nangungunang mandaragit ng pugita.

Sa ligaw, ang mga pugita ay sinasakop ng maraming iba pang mga nilalang. Iba't ibang uri ng mga isda sa dagat ay kilalang kumakain ng mga pugita, halimbawa. Ang iba pang mga karaniwang mandaragit ay kasama ang mga dagat, iba pang mga cephalopod at sea ​​otter .

Pag-aanak ng pugita, Mga Sanggol at habang-buhay

Mayroong magkakahiwalay na kasarian ng mga pugita. Ang male octopus ay may dalubhasang braso na tinatawag na hectocotylus. Ang appendage na ito ay nagsisingit ng mga packet ng tamud, na kilala bilang spermatophores, nang direkta sa lukab ng mantle ng mga babaeng pugita. Sa panahon ng pagpaparami, ang lalaki ay karaniwang nakakapit sa tuktok o gilid ng babae o umikot sa tabi niya. Matapos maihatid ang mga spermatophore, ang mga lalaki ay nagiging senescent, na nangangahulugang unti-unting lumala bago mamatay. Karamihan ay namamatay sa loob ng halos dalawang buwan.

Ang mga itlog, na halos 1/8 ng isang pulgada ang haba, ay inilalagay ng mga babaeng pugita sa mga butas at sa ilalim ng mga bato. Sa karaniwan, ang mga babae ay naglalagay ng halos 100,000 itlog nang sabay-sabay, at tumatagal sa pagitan ng apat hanggang walong linggo bago sila mapusa. Sa panahong ito, binabantayan ng babaeng pugita ang mga itlog at nililinis ito sa kanyang mga sanggol. Pinupukaw din niya sila ng tubig. Kapag napusa na nila, lumilitaw ang mga pinaliit na bersyon ng mga magulang - maliliit na mga octopod. Gumugol sila ng ilang linggo sa pag-anod sa plankton bago sumilong sa ilalim ng dagat. Walang pag-aalaga ng magulang ang ibinigay na lampas sa pangangalaga na ibinibigay ng babae habang naghihintay para sa mga itlog na mapusa, kaya ang mga sanggol na pugita ay nasa kanilang sarili.

Karamihan sa mga species ng pugita, kasama na ang karaniwang pugita, kapareha sa panahon ng taglamig. Maliban kung sila ay isinangkot, karaniwang sila ay nag-iisa. Ang mga pugita ay may maikling buhay, na may ilang mga species na nabubuhay lamang sa isang average ng anim na buwan. Gayunpaman, ang higanteng pugita sa Pasipiko ay kilalang mabubuhay ng hanggang limang taon. Ang mga lifespans ng mga nilalang na ito ay limitado sa paggawa ng maraming kopya dahil ang mga lalaki ay nabubuhay lamang sa loob ng ilang buwan pagkatapos at ang mga babae ay karaniwang namamatay kaagad pagkatapos mapusa ang mga itlog.

Populasyon ng pugita

Sa kasamaang palad, ang mga siyentipiko ay walang tumpak na ideya tungkol sa kung gaano karaming mga pugita ang umiiral sa mundo. Hindi sila madaling subaybayan hindi lamang dahil hindi sila maaaring ma-tag ngunit din dahil sila ay nag-iisa at reclusive sa likas na katangian. Gayunpaman, pinaniniwalaan na ang populasyon ng cephalopods, kabilang ang mga pugita, ay lumakas nang malaki mula pa noong 1950s. Mayroong iba't ibang mga katibayan upang suportahan ito, ngunit muli, ang mga tukoy na numero ay hindi magagamit.

Bakit lumalaki ang mga cephalopod - at, sa pamamagitan ng extension, pugita? Naniniwala ang mga mananaliksik na ang ilang iba't ibang mga kadahilanan ay gumagana. Para sa isa, ang mga nilalang na ito ay kilala na lubos na naaangkop sa pagbabago ng mga kapaligiran. Habang nangyayari ang pagbabago ng klima at, halimbawa, tumataas ang temperatura ng karagatan, maaaring mas makayanan nila kaysa sa iba pang mga nilalang. Ang aktibidad ng tao ay pinaniniwalaan ding may papel sa pagdaragdag ng populasyon. Sa partikular, tinatanggal ng pangingisda ng tao ang maraming bilang ng mga natural na mandaragit ng mga pugita mula sa dagat. Lumilikha ito ng isang puwang sa kadena ng pagkain na maaaring mapakinabangan sa mga walong armadong nilalang na ito.

Tingnan ang lahat ng 10 mga hayop na nagsisimula sa O

Kagiliw-Giliw Na Mga Artikulo